سلام
من زینب قره پور هستم متولد بهار 1360 متولد شهر تاریخی اهر
لیسانس
کارمند
و بعضی ها می گویند شاعرم ... حیف است واقعا ای کاش شاعر بودم ....
غم نامه هایم را در کتابی به نام "سکوت اشک" به چاپ رساندم .. حرفهایم را نگاهایم می زنند من دوست ندارم جمله های تکراری را که دیگران می گویند هزاران بار تکرار کنم.... من فقط نگاه می کنم و گاهی در تکه کاغذهای باطله جمله هایی می نویسم که شعر می نامند... ولی من آن را شعر نمی گویم مرثیه می خوانم ... من دوست دارم یک ناشاعر باشم تا یک شاعر... این را هیچ کس بی گمان نمی پسندد... اما من چیزهایی را شاعرانه می دانم که هیچ شاعری نمی پسندد.. مثل نگاهی که آبی نیست ... دلی که برای هیچ دروغی نمی تپد ... من دوست دارم همان خودم باشم و ببینم و بیندیشم تا این که دیگری باشم و به جایم ببیند و بیندیشند.. هر چند شاید برای شما دیوانه ای بیش نباشم ...