قهوهفروش دورهگرد در قاهره
جهان عرب مخترعان و اختراعات گوناگومی را به دنیا عرضه کرده که قهوه یکی از آنها است. بهترین دانه قهوه هنوز به نام عربیکا شناخته میشود..
ایالات متحده هنگامی به ملتی قهوهنوش بدل شد که شاه جورج مالیاتی غیرمستقیم برای چای تصویب کرد.
قهوه در واقع از کشورهای جنوب دریای سرخ – یمن و اتیوپی – پا به اروپا گذاشت.
هرچند به نظر میرسد که اولین نوشیدنی تهیه شده از گیاه وحشی قهوه توسط یک چوپان افسانهای در اتیوپی نوشیده شده باشد، قهوه برای اولین بار در یمن کشت شد و یمنیها این نام عربی را بر آن گذاشتند که coffee و cafe بعدها از آن مشتق شد.
قهوه در اصل به معنی شراب بوده است و عرفای صوفی در یمن آن را برای کمک به تمرکز و یا حتا تخدیر معنوی در هنگام ذکر نام خدا مصرف میکردند.
در سال ۱۴۱۴ میلادی قهوه در مکه شناخته شده بود و در ابتدای قرن شانزدهم میلادی از طریق بندر مُخا در یمن، به مصر صادر میشد. قهوه همچنان مرتبط با صوفیها دانسته میشد و تعدادی قهوه خانه در اطراف دانشگاه دینی الازهر سر برآوردند. قهوهخانههایی هم در سوریه، بهخصوص در شهر پرجمعیت حلب، و در سال ۱۵۵۴ در استانبول، پایتخت امپراتوری بزرگ عثمانی، به راه افتاد.
مقامات مذهبی در مکه، قاهره و استانبول تلاش کردند تا مصرف آن را ممنوع کنند. شیخها بر سر شباهت اثرات قهوه و الکل بحث میکردند و برخی به این اشاره میکردند که دست به دست کردن قوری قهوه، بیشباهت به دست به دست کردن پیاله شراب، نوشیدنی ممنوعه در اسلام، نیست.
قهوهخانه نهادی جدید بود که مردان در آن جمع میشدند و به صحبت کردن، شعرخوانی و بازیهایی مانند تخته نرد و شطرنج میپرداختند. آنها به مرکزی برای تجمع متفکران و به صورت ضمنی به رقیبی برای مساجد به عنوان محل ملاقات جمعی بدل شده بودند.
برخی عالمان دینی معتقد بودند که قهوهخانه “حتا از میکده هم بدتر است” و مقامات هم متوجه شده بودند که این اماکن میتواند تبدیل به “لانههای فتنه” شود. با این حال همه تلاشها برای ممنوعیت مصرف قهوه، حتا با وجود صدور حکم اعدام در دوره سلطان مراد چهارم (۱۶۲۳ تا ۱۶۴۰ میلادی)، به شکست انجامید. نهایتا عالمان دینی به این اجماع معقول رسیدند که مصرف قهوه مباح است.
منبع:
http://icoff.ee/fa/قهوه-چگونه-جهانی-شد/
#آیسان_شریف
ایران سرزمین انسانهای شایسته است.. شایسته ی ایران باشیم...